گزاره‌ی حمله‌ی شخصی

گزاره‌ی حمله‌ی شخصی نوعی سفسطه‌ی غیررسمی است که هنگامی رخ می‌دهد که شخصی برای رد یک گزاره سعی می‌کند به جای وارد بحث شدن یا رد به وسیله‌ی حقایق، به مطرح‌کننده‌ی گزاره حمله کند. زیرجموعه‌های گوناگونی از این نوع سفسطه وجود دارد که همگی به جای حمله به ادعا یا تلاش برای آوردن گزاره‌ی متقابل، به طرح‌کننده‌ی ادعا حمله می‌کنند. این سفسطه نباید با توهینِ با هدفِ حمله‌ به شخص، بدون هدف ردِ گزاره‌ی طرف مقابل با توسل به آن توهین، اشتباه گرفته شود.

نکته: اگر تخصص یا صلاحیت فرد مورد بحث باشد، آنگاه انتقاد به صلاحیت( الف را باور کن چون من ب هستم) آن فرد، سفسطه‌ی گزاره‌ی حمله‌ی شخصی نخواهد بود.

استفاده
ساختار اساسی زیر مربوط به سفسطه‌ی گزاره‌ی حمله‌ی شخصی است.
 * 1) گزاره 1: فرد الف، ب را ادعا می‌کند.
 * 2) گزاره 2: چیزی قابل اعتراض مزبوط به فرد الف وجود دارد.
 * 3) نتیجه: بنابراین ادعای ب اشتباه است.

سوءاستفاده
در بسیاری از موارد افراد هنگامی که طرف مقابلشان به آن‌ها توهین می‌کند، درباره‌ی گزاره‌ی حمله‌ی شخصی زار می‌زنند و در واقع عاجز از دیدن گزاره‎های طرف مقابلشان هستند.